Gün geliyor bir başınıza kalıyorsunuz; ipini koparmış uçurtma misali. Kimi zaman bir rüzgara bırakıyorsunuz kendinizi, kimi zaman rüzgara hükmediyor yolunuzu belirliyorsunuz.
Maviliklerde yol alıyorum ben... Güneşi gizleyen ağaçların olduğu yollarda kayboluyorum, kayaları,tepeleri aşıyorum; yağmurda ıslanıp çamurlara bulanıyorum. Ama hepsinde de tatlı bir yorgunluk, huzur ve mutlulukla dönüyorum evime...
İpsiz uçurtmamın gittiği uzakları, güzellikleri, yolları, mavilikleri anlatacağım sizlere...'Uzaklar', 'Mavilikler' ve 'Likya Yolu' başlıkları ile deneyimlerimi, gözlemlerimi paylaşacağım.
Sevmeniz ve yararlanmanız dileğiyle...
